masa kecik-kecik dulu dekat kampung, saat yang paling seronok ialah bila tibanya musim durian.
yeah~!!!
masa tuh kecik lagi, rasanya masih budak sekolah rendah. tiap-tiap hari, lepas je subuh, Ati dan arwah opah akan pergi ke
dusun/ kebun durian. nak pergi ke sana kena lalu atas
ban. dengan berpandukan cahaya lampu suluh, kitaorang duk mengharungi laluan ban yang sempit tuh menuju ke arah kebun durian....time tuh dok berdoa j x terserempak ngn benda lain..maklumlah, masa tuh kecik lagi, fikir yang bukan-bukan je tau. mana x fikir yang bukan-bukan?,seberang ban tuh hutan kowt~, dengan lalang yang tinggi kt tepi ban tuh, dok berdoa j x terpijak ngn spesis binatang yang menyalar~ sssss~
kt kebun durian tuh ada sebuah pondok, arwah atuk yang dirikan....dy kte, ni untuk kemudahan anak dan cucu-cucu dy nti....walaupun pondok tuh simple j, tapi memang slesa... (T_T) sobbb~
ble dah smapi, Ati dan arwah opah akan tunggu dekat dalam pondok tuh, maklumlah, nak cari terus memang x r...sebab time lepas subuh tuh la, buah durian banyak gugur dari pokok... "dushhh, dushhh, dooommm",,,...setiap kali bunyi j, mesti kira...masa tuh, dah x sabar nak makan durian, padahal, bru dengar bunyi j...belum kutip lagi...hehe...
ble hari sudah cerah brulah pergi kutip....x tahu lah orang lain mcm mana, tapi saat mencari buah durian lah yang paling excited....ibarat mencari harta karun gituu... tapi awas, silap langkah, boleh jadi buah durian tuh hempap atas kepala korang... so, for those yang risau buah durian hempap kt kepala korang tuh, di nasihatkan pakailah helmet...hehe...\(^O^)/
(gambar nih hiasan j~)
